优范网 诗词网 毛安芳挽歌

毛安芳挽歌

忆昔当春时,寿君惭不文。未几闻君丧,奄忽如流云。 流云过眼空悲怨,大火西流时倏变。玉楼金屋网蟏蛸,西风叶落空深院。 凄凉宝瑟掩馀音,惨淡菱花冷钗钿。尚忆当年对镜人,镜中鸾死悲娇面。 织锦诗成那得闻,墨池寒浸琉璃片。不知何处吊君魂,草白磷青望中见。

译文

想起当年春天的时候,对于寿君你诗文的赞誉让我感到惭愧,我是无法和你相比较的。不久就听到了你的死讯,事情来得突然,就如转眼消逝的流云。 像浮云过眼令我空生悲怨,大火西沉时瞬息万变。你的魂魄仿佛停留在玉楼金屋之上,却已结成了蜘蛛网,西风把树叶吹落深院。 凄凉的气氛中你掩藏了最后的音容,菱花镜也失去了光彩变得冷淡。至今我还记得当年对镜自照的人,镜中的鸾鸟因你而死的悲情娇面。 织出的锦瑟弦上已不能听到你的诗韵,墨池寒浸在琉璃研中亦失去温度。不知道应去何处吊祭你的亡魂,只看到白色的草和青色的磷光闪烁于眼前。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版