优范网 诗词网 金缕曲·题曹惕忱诗卷

金缕曲·题曹惕忱诗卷

矫首皤然叟。 涨西江、才名流尽,泪添多少。 梦里关山呼客起,海上瑶琴孤抱。 空结想、云璈九奏。 收拾飘零惊喷薄,料千秋、击节悲风调。 漫唱彻,旗亭酒。 戈挥昃景吾何有。 也嬴得、长歌当哭,词人自了。 触绪哀弦纷一搦,领略竹枝寒瘦。 是何逊、春风别后。 满眼沧桑余一醉,奈尊前、风月非诗料。 唾壶缺,君知否。

译文

抬头看那白发苍苍的叟。 自涨大的西江之水逝去,汇聚了多少才子之才情,泪流不止。梦中关山呼唤客人起行,海上弹琴独处。凭空设想仙乐美妙。收集四处飘零之诗词使人惊骇感叹,估计千年传唱不衰。漫唱畅饮,歌声传遍亭旗。 我们何曾有力量挥戈破晓之时,但也赢得了长歌以哭发泄,词人独自倾诉心声。思绪纷繁如琴弦一般纷纷乱乱,体验竹枝的寒瘦孤寂。如同何逊春风别后之凄凉悲伤。满眼都是沧桑景象,只能借酒一醉以解愁情,但在宴席上谈及风月并不适合写诗寄托哀思。更愤激之事如同那唾壶已缺的情景一样。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版