优范网 诗词网 会稽山登眺

会稽山登眺

名山接灵境,白石何磊磊。 天风吹我来,苍茫俯江海。 玉简既不存,金沙谁复采。 履径草茸茸,涉岭云叆叆。 高寻神禹踪,其人邈千载。 明德无时亏,兹山亦不改。 却望东海边,麻姑披五彩。 示我虾蟆丸,挥手遥相待。 隐约金银台,神山隔尘霭。 凌风不能飞,相思撷兰?。

译文

美丽的名山与灵境相连结,一片白石犹如堆玉般磊磊突出。自然之风引领我来到此地,苍茫之际俯视着江河海洋。古代的玉简已经不复存在,如今还有谁能采到金砂呢。我走过满是杂草的小路,穿越云雾笼罩的山岭。追寻远古神禹的足迹,历史相隔已逾千载。然而明德的教化永不衰败,这座山也将永恒不变。回望东海边,想象着麻姑披着五彩的衣裳。她向我展示虾蟆丸,挥手之间似乎就在眼前等待着我。隐约可见金银台,但神山却被尘世雾霭所隔。我虽然想凌风飞翔,却因相思之情而停下脚步,采摘兰花以表达我的情感。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版