优范网 诗词网 哀痛辞

哀痛辞

驾兰拥兵日,睢阳杀贼时。 明知力不敌,一死完伦彝。 吾父本儒生,未遇特达知。 毁家亟纾难,拒贼麾义旗。 一战贼竟却,再战贼复披。 傥得一旅援,天威仗王师。 人心激义愤,云谷响应随。 随在皆挞贼,贼势安能支。 愤彼大帅懦,令我鲜民悲。 战守三日夜,坐视全军摧。 壮哉父被执,烈烈身骑箕。 先是予避兵,还家伸孺思。 仓皇闻警出,一舸浮鸱夷。 提携赖慈母,抚抱怜娇儿。 烽火隔重湖,望断情如痴。 比归得凶问,马革已裹尸。 家破不成丧,百物无一遗。 哀哀念衰母,膝下已无儿。 干戈苦未平,患难身倚谁。 女无荀灌勇,救父围城危。 又无北宫孝,养母守深闺。 有女竟无用,安能作门楣。

译文

当率领军队与贼兵交战的日子,就是睢阳城杀敌破贼之时。明知自己的力量不能匹敌,还是决心以死报效国家。我的父亲本来是个读书人,未曾遇到知人善任的君王。毁家纾难,举起抵抗贼兵的大旗。第一次交战,贼兵退却;再次交战,贼兵又被打败。如果能得到一支军队援助,借助朝廷的军队必然大破贼兵。人心激愤,如同激愤的云团随风聚集,人人都挞伐贼兵,贼兵的气势怎还能保持?愤怒那些贼军主帅的无能,使我百姓悲痛哀怜。经历三天三夜战斗,眼看着全军将士陷落崩溃。壮烈的父亲被敌人拘禁,如同战死身骑箕星那样壮烈。在此之前我逃避战乱回家,表现出孩童般的孝顺思念之情。慌张之中听到警报,立即泛舟水上。在仓促中依靠慈母提携照料,爱抚抱揽幼子才有依靠。战火相隔在湖面的另一重湖水之上,亲人相见无望只能遥望思念心痴情痴。等到归来却得知父亲的不幸噩耗,他已经为国捐躯马革裹尸了。家已破败再不能称之为家,家中财物丧失殆尽无一遗留。哀痛地怀念去世的母亲,膝下儿女全无只能悲伤不已。战乱未平还要遭受磨难实在无奈啊,人已衰老背井离乡能依靠谁呢?我又没有像荀灌一样勇猛能在战场上英勇杀敌营救父亲突围脱险;也没有北宫之女孝能谨慎抚养幼弟终老闺中安享天年;身为女儿竟无用处,怎能做家门之光呢?

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版