优范网 诗词网 新晴散步

新晴散步

雨中度残秋,阴霾倏弥月。 新晴偶散步,芳草久衰歇。 途遇郭外农,羸瘦见筋骨。 家垦五亩田,无牛自开掘。 晚禾将上口,淫霖悉漂没。 又愆树麦期,春花难望发。 租赋县官催,羞徭里正讦。 终岁无一饱,反受不毛罚。 防秋大徵兵,不如去为卒。 我心本清闲,闻之呼咄咄。 旧为牧民吏,有触辄臲卼。 不忧边氛狂,但恐民力竭。 今无采风使,诗成搔白发。

译文

在雨中感受到了残秋的寂寥,阴郁的天气持续了将近一个月。雨停后,偶尔出去散步,只见芳草已经很久显得萎靡不振。路上遇到村外的农民,他的瘦弱身体已经露出了筋骨。他在自家耕种的五亩田上辛勤耕耘,因为没有牛,只能自己挖掘。眼看就要收割的晚稻,因为长时间的阴雨都漂浮在水中。同时,也错过了种植小麦的时机,春天的希望也变得渺茫。租赋和赋税被官府催逼,里正也责备他的懈怠。一年到头都无法吃饱,反而因为收成不好受到惩罚。正值加强边防、大量征兵的时候,他宁愿去当兵也不愿待在家里。我心原本清静悠闲,听到这些事情不由得愤慨万分。以前我担任管理百姓的官职时,总是为百姓担忧而难以心安。我不担心边境的战事,只担心百姓的力量耗尽。现在我没有收集民间诗歌的职责了,只能写诗来抒发自己的感慨和搔白头发。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版