优范网 诗词网 雨夜自感二首

雨夜自感二首

营营休得笑飞蝇,恨我疏慵学未能。 热泪同枯风里烛,寒心久抱雪中冰。 人无乐境思为鬼,家有慈亲敢作僧。 夜坐雨斋空若寺,一檠如对佛前灯。

译文

嘲笑营营追逐蝇虫的人无聊可笑,只恨我自己疏忽懒惰,学问没有长进。热泪如同风中的残烛一样快要枯干,久怀寒心像冰雪一样难以消融。人世间已没有快乐之境可求,便宁愿去九泉之下侍奉鬼仙;家中尚有高堂老母在堂,我又怎敢轻身学佛去做和尚?孤寂的夜里坐在漏雨的斋舍中,如同身处寺院空堂一样凄凉;一盏孤灯就像佛家寺院前的明灯那样照亮了黑暗的屋子。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版