优范网 诗词网 开春偶题草堂

开春偶题草堂

晨雪欲渐霁,出门念何之。 山墅此轩豁,屡来诚不辞。 当户照高梅,繁花何离离。 念此谁护植,磊落寒犹姿。 草木交冬春,颇似穷居时。 骨干苟不立,何由待华滋。 抚树再三叹,为汝发歌词。 人生有本志,憔悴复奚为。

译文

早晨雪花逐渐停止飘落,出门不知道往哪里去了。出山看见山下的屋舍有一片轩敞地,多次来到却不觉得厌足。迎着高梅置窗槛,繁花似锦重重叠叠。想到是谁护持栽培的,在严寒冰雪中更显现它的磊落姿态。草木经过交冬的春天,正如隐逸山中的情味相类似啊。人格要是未建立挺拔骨干的话,为何能得到元气而日渐充裕生长?我在树下抚摸着叹息再三,为我而发出诗词吟唱。人生本来有志气,又何必忧虑失意悲伤呢?

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版