优范网 诗词网 相和歌辞铜雀台

相和歌辞铜雀台

北登铜雀上,西望青松郭。 穗帐空苍苍,陵田纷漠漠。 平生事已变,歌吹宛犹昨。 长袖拂玉麈,遗情结罗幕。 妾怨在朝露,君恩岂中薄。 高台奏曲终,曲终泪横落。

译文

向北登上铜雀台,向西眺望青松下的营廓。穗帐空寂无人,陵田广阔且空旷。平生欢爱已成过去,歌舞之声依稀如昨日。挥袖拂去玉柄尘,抛下深情独自离别君幕。我的怨在短暂的露珠中消失,君意深厚定不轻视。乐极哀来在高台上弹奏曲终时,泪水横流纷纷落下。

赏析

《相和歌辞·铜雀台》一诗,以其深邃的历史背景与细腻的情感描绘,引领读者穿越千年时光,感受那份跨越时代的哀愁与眷恋。诗人站在铜雀台上,向北眺望,视角转换间,不仅是对眼前景象的描绘,更是对过往辉煌与凋零的深刻反思。

开篇“北登铜雀上,西望青松郭”,以简洁明快的语言勾勒出登高望远的场景,铜雀台的雄伟与青松环绕的城郭形成鲜明对比,一新一旧,寓意着时代的更迭与沧桑。随后,“穗帐空苍苍,陵田纷漠漠”,穗帐空荡,陵田茫茫,昔日繁华不再,只留下空旷与寂寥,营造出一种物是人非的凄清氛围。

“平生事已变,歌吹宛犹昨。”诗人感慨万分,尽管世事变迁,但记忆中的歌舞升平似乎依旧回响在耳畔,这种对比强烈地表达了对往昔美好时光的怀念与不舍。紧接着,“长袖拂玉麈,遗情结罗幕”,通过具体的动作与场景,细腻刻画了昔日宫廷生活的片段,长袖轻拂,玉麈微扬,情感在罗幕间悄然凝结,流露出深深的眷恋与遗憾。

“妾怨在朝露,君恩岂中薄。”这两句,诗人借女子之口,表达了对于短暂而易逝的爱情的哀怨,以及对于君主恩情未必浅薄的复杂情感。朝露易晞,象征着美好时光的短暂与无常,而“君恩岂中薄”则透露出一种对往昔深情厚谊的坚持与辩解,情感层次丰富,引人深思。

最终,“高台奏曲终,曲终泪横落。”全诗以高台上乐曲的终结作为收尾,曲终人散,泪眼婆娑,将全诗的哀愁情绪推向高潮。这泪水,既是对过往的告别,也是对未来的不确定与无奈,留给读者无限的遐想与感慨。

整首诗通过对铜雀台的描绘,巧妙地将历史、情感与自然景观融为一体,既展现了宏大的历史背景,又不失细腻的情感刻画,使读者在品味文字的同时,仿佛能穿越时空,亲身感受到那份跨越千年的哀愁与美丽。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版