优范网 诗词网 壶中天十首 其四

壶中天十首 其四

千年杰阁,笑三王以后,都无文笔。 幸有西山看不足,天外修眉漾碧。 凫渚云迷,龙沙草没,俯俯成今昔。 阅人多矣,帆樯倚槛如栉。 可惜蛱蝶飘零,故宫罗绮,雨打栏干湿。 莫望蓼洲东去路,愁入江楼夜笛。 胜地凄凉,倦游飘泊,乡泪频沾臆。 马当风驶,几时一送归客。

译文

千年的杰出阁楼,笑话三位王者以后,没有可以传世的好作品。有幸可以观看西面山脉仍然不足以让人心满意足,但看见在天外山眉仿佛掀起了一片碧绿生机。仙田会飞来的白鹤如云一般的消散迷茫了踪迹,龙洲的草淹没了芳草踪迹,俯仰之间已成了现今与往昔的不同。此处所阅人很多,帆樯像梳齿般靠列于山崖上。可惜蛱蝶如梦一般零落飘零了,昔日皇宫的艳丽生活也像零散的碎梦。细雨纷纷打湿了宫殿的栏杆,不再盼望向蓼洲东去的路。心中的愁思伴随夜晚江楼的笛声更加浓重。景色绝佳的地方让人感觉凄清冷落,游荡的心也开始飘泊,家乡思愁之泪经常沾满双袖衣襟。骑着的马像疾风一般行驶着,不知何时才能送我回到故乡。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版