优范网 诗词网 和王南州听杨太常弹琴诗

和王南州听杨太常弹琴诗

雅乐沦江海,先皇旧赐琴。 曲终尝变徵,愁绝不关音。 风雨孤臣泪,乾坤逐客心。 可怜家万里,西望白云深。

译文

雅乐的失落如同江海里的沉沦,昔日的先皇所赐的琴仍在这里。曲终之后听到了哀伤的变徵之声,心中的愁情全然无关音乐的意境。孤臣泪如雨下,仿佛感受到风雨的侵袭,内心像逐客一样飘泊不定。可怜万里之外的家乡,只能在西边的白云深处张望寻找。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版