优范网 诗词网 赭山

赭山

沧江括地维,瀛海包天根。 赭山驾长虹,校与他山尊。 秦王昔驱石,一一皆东奔。 鞭此不为动,骨立余殷痕。 只今数千年,独喜岿然存。 潮汐靡不由,终古相吐吞。 伊余董蔬导,出入宜穷源。 拿舟涉洪波,周历惊心魂。 幸使井里安,夷险非所论。 努力凌绝顶,列宿高可扪。 大江自西来,潮势互飞翻。 坡陀触潆洄,水石声相喧。 于兹悟治理,扼要先蛟门。 登顿跨龙脊,不觉烟岚昏。

译文

这是描写自然景象和抒发情感的诗句,翻译如下:

沧江如同大地的维系,瀛海包容着天际的根源。赭山横跨长虹,与其他山相比更显尊贵。秦王曾驱使山石,使它们纷纷向东移动。然而这些山石坚如铁骨,留下了深深的痕迹,即使被鞭打也不动分毫。至今数千年过去,只有这座山仍然高耸屹立。潮汐更替不断,它始终如一,始终吞吐着大自然的力量。

我在此疏通引导水流,应当深入探究它的源头。乘坐小舟涉过汹涌的洪水,经历了惊心动魄的旅程。幸运的是,我们使得井里安然无恙,无论遇到平地或险峻之地都不在乎。让我们努力攀登到绝顶,高处的星辰触手可及。

大江从西方奔腾而来,潮势相互激荡翻腾。在山坡间流转回旋,水石相撞发出喧嚣的声响。从这里领悟治理之道,扼制水势的要冲如同蛟龙的门户。我们在崎岖的山路上攀登跨越,龙的脊背一般,虽在烟雾缭绕中也不觉昏暗。

这是一首充满想象和象征的诗篇,展现了大自然的壮美和人的精神力量的对比,也体现了对于探索、攀登和治理的深刻领悟。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版