优范网 诗词网 后苦寒行

后苦寒行

去年逢苦寒,游子初辞家。今年逢苦寒,远在天之涯。 苦寒苦寒岂有极,侧身天地长咨嗟。朔风怒号气凛冽,关山冻合草木折。 北方九月即飞雪,纷纷争羡雁南翔。一叫一声肠一绝,我独冷落海岱间。 画角霜笳助呜咽,黑貂裘敝已不温,红炉桦烛难具论。 人生穷达自有命,何必奔走抛田园?吁嗟乎!但能高枕卧山谷,抱书忍饥吾亦足。 岂肯风尘长局促,高歌行路难,凄楚复凄楚。鲁酒不忘忧,齐竽奈何许。 奋飞苦未能,道路长且阻。望云日日思老亲,老亲还念远游人。 居家行路同苦辛,艰难十口待此身,愿天为我回肠春。

译文

去年遇到了严寒的天气,游子初次辞别家乡。今年又逢气候严寒,远离家乡在天边。严寒的苦难怎会有限期?依靠在天地之间长久地叹息。北风怒吼,寒气凛冽,冰封大地,草木被折断。北方的九月就下大雪,纷纷扬扬,人们都羡慕能够南飞的鸿雁。每叫一声就使人的肝肠欲断,只有我独自寂寞地留在海岱之间。军中画角与胡笳悲鸣助长了哀伤的情绪,黑色的貂皮裘衣已经陈旧并且不暖和了,虽有红炉与桦烛也难以御寒。人的一生有时穷困有时通达都是命中注定的事,又何必抛弃田园到远方去奔走呢?唉!只要能安卧在山谷之中,抱着书本忍受饥饿我也心满意足。怎么会肯在尘世中受拘束呢?长歌行路难,心中充满凄楚。鲁酒不能忘忧解愁,齐竽又能奏出什么美妙音乐呢?想要振奋翅膀向上飞却又有苦衷不能如愿,道路漫长而又艰难。日日望云思念远方的亲人,远方亲人也思念着游子。居家和出门在外一样辛苦,凭着艰难支撑十口人的大家庭,但愿老天为我回肠转春。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版