优范网 诗词网 凌霄吟题刘贞女凌霄阁诗集贵筑名士刘香士广文蘅之姑,既聘而婿死,守节四十年

凌霄吟题刘贞女凌霄阁诗集贵筑名士刘香士广文蘅之姑,既聘而婿死,守节四十年

地有古井水,木有女贞子。水木有时枯,女心无生死。 刘家三妹青溪才,桃李方盛乘春开。呜雁未奠失其匹,琼瑰盈抱将安归。 凌霄缨珞十丈许,不怨芳华泣红雨。独茧缫丝作琴弦,琴语道甘不道苦。 比翼无过数十春,孤鸾一曲呜千古。吾怪中垒与西河,论礼虽精何其苛。 旌此亦足辉彤管,世间中庸能几多。吁嗟乎,女未适人士未禄,一例贞苦不可没。 商伯夷,齐王蠋。汉之龚胜,晋之王褒,唐周朴。

译文

地上有古井,井边有女贞树。水和树有时会枯,但女子的忠贞之心却不会改变。刘家三妹青溪才情出众,就如春天的桃李正值盛开。就像孤独的鸿雁失去了伴侣,她心怀珍珠般的宝物却不知归宿在哪里。

她的缨珞如同凌霄花,高达十丈,她不会因青春逝去而抱怨落泪。她独自纺丝制作琴弦,弹奏的琴音中只表达甜蜜而不谈苦难。比翼鸟虽然只有几十年的寿命,但孤鸾的哀鸣却能流传千年。

我对中垒和西河的礼学精义感到钦佩,但也觉得他们过于严苛。即使是这样的女子,也能用笔墨展现自己的光辉。世间能有多少像她这样坚守中庸之道的人呢?

啊,那些未婚的女子,那些未得官职的士人,她们的忠贞之苦是不应该被埋没的。就像商朝的伯夷,齐国的王蠋,汉朝的龚胜,晋国的王褒,唐朝的周朴一样。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版