优范网 诗词网 张春陔侍御仪徵城中得异石甚佳为赋此篇

张春陔侍御仪徵城中得异石甚佳为赋此篇

文身旧俗荒不经,百怪巧竞镌幽冥,万品镵空贸其形。 娲皇所遗龙伯得,戏凿顽矿瞠珑玲。甲角穿穴波痕紫,雾雨荡磨岩气青。 一卷环玮表独立,千秋俶诡谁为听。侍御来自古真州,一舸载归此物尤。 自言搜取出败砾,不知当年谁氏留。我为摩挲三叹息,豪家旧迹今荒棘。 菱溪大石出清漪,庐陵苦为刘金悲。一时志得珍环列,百年事住波东驰。 富儿奢惑吁可讪,高人耆好本难删。东坡一死万事足,仇池片石百回看。 宝晋斋前玉珠白,零陵亭畔奔云环。妖奇环怪感精魄,贤愚雅俗同心剜。 好奇有癖谁能免,遇物不留安所患。作诗一笑君勿嗛,石不能言傥头点。

译文

身上纹身的旧习俗荒诞离奇,刻画的百怪形象相互竞争在幽冥世界展现,万种器物在空洞中刻成它们的形状。娲皇遗留的龙伯得到了这个机会,在坚硬的矿石上凿出璀璨玲珑的艺术品。甲角穿透出现波痕般的紫色花纹,雾气与雨水打磨使得岩面泛起青色。这是一种独特的手法展示着独立个性,千秋万载后无人可以听明白。侍御从古老的真州带来这块宝石,用一小船载归成为特别的宝物。他自称是在废弃的矿砾中搜寻出来的,不知道这块宝石最初是谁留下的。我抚摸着它叹息不已,豪门世家的旧迹如今已荒芜衰败。菱溪的大石激起清漪的涟漪,庐陵却为刘金悲叹不已。一时的志趣让人们珍视它并列于宝物之中,百年后事情已过去,但记忆如同波涛般向东奔驰不息。富人的奢侈真是让人感叹,高雅之士的爱好则永远值得尊重。苏轼临终时心满意足,仇池的一块小石头也能让人百看不厌。宝晋斋前的珍珠洁白如玉,零陵亭畔环绕着奔云般的宝石。这些妖奇环怪的宝石触动着人们的精神魂魄,无论贤愚雅俗都会为之倾心创作。谁没有好奇心和癖好呢?遇到美好的事物怎能不留恋呢?不要怪我写的诗太多,石头不能言语只能用点头来表示赞同了。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版