优范网 诗词网 秋夜怀寂居禅友

秋夜怀寂居禅友

楼空愁思迥,凭眺独萧森。 月镜开灵觉,霜钟警道心。 可怜黄叶落,无奈白云深。 想得安禅处,天花正满林。

译文

空荡的楼阁充斥着凄迷的愁绪,凭靠着高楼独自看苍茫的景色。月似明镜打开我的聪觉智慧,霜落钟声唤醒我的心机所想。看着可怜的树叶由绿变黄飘落下来,无法看到飘荡的白云深处。想象着修禅的僧人所在的地方,一定遍地洒落着天花。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版