优范网 诗词网 黄芳谷招同人黄鹤楼延秋小集

黄芳谷招同人黄鹤楼延秋小集

黄鹤高唳仙人游,黄鹤矫翼诗人愁。 一楼终古江水上,不宜销夏宜延秋。 秋江浩浩秋水白,秋风飒飒秋雨碧。 崔郎去后谪仙来,千一百年几词客。 饯秋如饯客,延秋如延宾。 楼头独立者谁子,应是昔年骑鹤之仙人。 四壁诗,红袖拂,一尊酒,青衫湿。 秋在仙人铁笛中,吹起楼头旧明月。 峡云缥缈秋色来,湘树萧槭秋声哀。 楼下凉波泛遥夕,犹是江城五月梅。 人在高楼秋在野,鹤去不知何处也。 掉头去赋凤凰台,楼中我是悲秋者。

译文

黄鹤高亢鸣叫,如同仙人游天;黄鹤振翅飞翔,引发诗人的忧愁。 黄鹤楼矗立江边,自古至今依然如故。这个地方不适合夏天乘凉避暑,倒适合秋日登楼延留。浩荡的秋江宛如洁白的秋水,秋风萧瑟,秋雨新晴时碧空如洗。自从崔颢题诗后千年已过,又有谪仙降世游踪如织来此骚客成林。在秋天送别时就像在送别宾客一样,面对这宜人的秋景如同款待贵宾一般喜悦欣喜。不知道楼头伫立的人是谁呢?应是骑鹤飞翔的神仙。在壁上题满诗,红袖轻拂,捧酒一尊却打湿了青衫。秋天的气息藏于仙人的铁笛之中,那曲调如同明月升起于楼头时重新唤起人们对过去时光的回忆。秋天的云彩缭绕如同在峡谷间若隐若现的秋景一样令人心醉神迷,湘江水边秋天的声音也如同落叶萧瑟一样凄凉哀伤。楼下的江水微凉波光遥远照耀着夕晖下的江景,依然是像五月的江城梅雨时节一样美丽动人。人在高楼上秋意遍布原野,黄鹤飞走不知去了哪里。我掉头离去写下凤凰台的辞赋,在这座楼中我是一个悲秋的人。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版