优范网 诗词网 朱子磋明经归自饶阳,赋此赠之

朱子磋明经归自饶阳,赋此赠之

儒冠都傲骨,态肯乞谁怜。 一任贫悬罄,终羞贱执鞭。 绳长思系日,瓯缺转忧天。 雁户何时奠,萧条万井烟。

译文

官服与个人都是高傲的姿态,故对谁都能表现傲然神态不苦哀求施舍;知道事务终究不易,宁可忍受贫穷也不会从事低贱的职业;绳子长了会想到系住时间,瓦罐破碎了才会忧虑整个世界倾覆。到那时流离失所仍在这时度过将来终会发生这样的事情,(今后应会走这样的路吧),烟雾笼罩着萧条的城市与井田无法悼念故乡的人们啊何时才能返回故乡呢?

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp