优范网 诗词网 自题药洲访石图

自题药洲访石图

峥嵘蜃阁排空出,天遣薶藏付童律。 神龙拿攫守榕根,下有骊珠三十一。 英光长閟七百年,郁律蟠伏全其天。 悔将混沌书眉手,钩取蕤宾跃九渊。 自从剔藓镌苔后,夜夜乾文射南斗。 岂有夸娥负以趋,只愁宝鼎终遭掊。 羊城眼底风尘昏,劫火烧残字傥存。 升沉显晦孰得失,可惜玲珑石不言。

译文

巍峨的蜃阁直耸空中,好像上苍故意把珍贵的宝藏藏在孩童之地。神龙拿着榕树根当作镇物,下面有骊珠三十一颗。奇异的光辉保持了七百年,郁律蟠伏在其中得以保存完好。后悔用曾经写有混沌的字迹的手,去钩取蕤宾琴曲跃出九渊。自从剔除苔藓,镌刻青苔以后,每晚都能见到天上的南斗星。岂有夸娥来背负它奔走,只担心这座宝鼎最终会被击碎。羊城眼下世俗纷扰,劫火焚烧之后字迹或许还在。升降沉浮中谁显谁晦,得与失难以预料,可惜玲珑的石雕不能说话。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版