优范网 诗词网 朱致一过山斋依韵答赠

朱致一过山斋依韵答赠

五载漂摇笠泽阴,偏因歌笑每沾襟。 遗民独溅天南泪,归雁犹传塞北音。 目极江湖沦故国,意存松石赏鸣琴。 艰难契阔人间世,未许闲情别讨寻。

译文

五年以来,我漂泊在外,生活在笠泽阴影之下,时常因为歌舞欢笑而泪水沾湿衣襟。遗民们独自洒泪,思念着遥远的天南之地;归雁仍然传递着塞北的声音。目光所及之处,是沦丧的国土;心中所怀,却仍存松石之间的雅趣和欣赏鸣琴的情趣。在人间世经历艰难险阻,难以重逢之时,并未容许自己产生闲情逸致去寻求别的东西。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版