优范网 诗词网 和宋燕生

和宋燕生

相逢且各开怀抱,涕泪乾坤百事艰。 悱恻养成真气节,沉吟莫负好江山。 情深枉自伤哀乐,物竞何从辨圣凡。 我自支离托人海,介乎才与不才间。

译文

相见之时,各人开怀相抱,涕泪纵横地谈论世事沧桑艰难险阻。性格缠绵培养成为正气,深深地思考和深沉忧虑切勿辜负了这美好江山。一腔深情让自己徒然悲喜交加,世间万事亦如此争竞进职怎能辨别得出来圣人与凡夫。我在人海中象离散后枝叶纷披的老树重新支撑着风雨狂飘的身形枯树于坚硬的土间只觉到处都是疏离和不托的状态徘徊在人才与庸才的界限之中。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版