优范网 诗词网 庭中四月上浣避难将赴闽省作

庭中四月上浣避难将赴闽省作

人生所难堪,莫如离别语。 况当乱离间,远行更悲楚。 我生偏不辰,逢天方殚怒。 寇警已八年,一朝竟难御。 兵燹遍乡闾,何地称乐土。 重闱向我言,汝无兄弟苦。 走避宜早思,南闽尚安堵。 适彼且依刘,莫惜寄人庑。 休惮跋涉劳,余其早送汝。 二老已八旬,扶杖形伛偻。 吾亲亦始哀,家计艰弥补。 乱离忽远行,各自动悲怃。 愁儿年齿弱,忧儿道途阻。 一一代踌躇,片时萦万绪。 家贫挐眷难,江村权避处。 未知儿行后,一家更何所。 言及增酸辛,吞声不能吐。 呜咽前致辞,骨肉有时聚。 长吁竟出门,出门泪如雨。

译文

人生最难以忍受的事情,莫过于离别的话语。 更何况正值乱世,远行更加令人悲伤。 我出生的时间不好,遇到天怒不止。 敌人侵犯已经八年,一朝起来难以抵挡。 战火蔓延到乡村,哪里还有乐土? 长辈们向我嘱咐,你们没有兄弟相依为命。 应当早点考虑出走避祸,南闽还算安定。 投靠别人暂时栖身,不要吝惜寄居别人屋檐下。 不要害怕长途跋涉的辛劳,我还是早点送你走。 两位老人已经八十岁,拄着拐杖身体伛偻。 我的亲人也开始衰老,家庭生计难以维持。 在这乱世你忽然远行,每个人都感到悲伤。 担忧你年纪尚幼,忧虑你路途艰难。 我们一一仔细商量,片刻间思绪万端。 家里贫穷带着家眷难以逃难,暂且在这江村躲避。 不知道你走后,一家人将何去何从。 一说到这些心中增一分酸楚,吞咽着哀痛不说出口。 在临行前我呜咽致辞,骨肉至亲有时也能团聚。 长吁一声终于出门,出门后眼泪如雨水般洒下。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版