优范网 诗词网 还家杂诗其四

还家杂诗其四

荒草春茫茫,言寻大夫墓。 两海风马牛,魂归自何所。 散民怯公战,矫以鹤轩拒。 懿公死社稷,玦矢志先谕。 伤哉空国走,不见舆尸旅。 刲腹作黄肠,呼天心独苦。 有臣乃若此,足以知其主。 卫国君臣乖,十世余殃注。 亡虏幸偷生,有言皆粪土。 苌弘血在蜀,精卫翔漳渚。 神化妙难量,吾言公傥许。

译文

荒草茫茫的春季,我寻访大夫的墓。两地相隔遥远,魂归何处。散民不敢公开参战,乘鹤轩前来拒绝征召。我公为保卫国家而死,斩断决心以示决心先传达给民众。空荡的国家悲痛奔走,却没有看见战败被俘者的行列。剖心而死尚显忠诚,呼喊苍天独苦自知。有臣子如此忠贞,足以看出他的君主是怎样的人。卫国的君臣有隔阂,殃祸延续十世。失国的俘虏侥幸偷生,他们的言论都如粪土一般。苌弘的血在蜀地流淌,精卫衔恨在漳边飞翔。他们的精诚和事迹神妙难以估量,我说的话如果允许大概也是如此吧。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版