优范网 诗词网 续中草堂蜡梅同吴樵史陈秋坪赋

续中草堂蜡梅同吴樵史陈秋坪赋

敝裘透尖风,畏寒寒已作。 木石枯与居,僵立更偃卧。 何来黄一枝,春光暗引破。 栗玉色可玩,雕蕾圜不大。 百卉久矣腓,天公闲岂奈。 巧返玉梅魂,染酥未嫌涴。 雏蜂缀点点,丛玲悬个个。 鼻观香屡吹,更讶熏百和。 饮非主人癖,清醥出亦颇。 对花壶细倾,稍稍压清饿。 因思坡谷眼,标题定弗过。 萧然世外姿,宁屑落尘堁。 纸帐掩不眠,铜炉拥还坐。 句子效陆郎,冷淡完旧课。

译文

身上穿的破旧皮衣透进尖利的寒风,我早已畏惧寒冷,身上的寒冷已经发作。屋里的石头枯柴也是冷冰冰的,人便站立不住,不如躺在床上僵硬地躺着。这时从外面折来一枝黄色的梅花枝,它的春光仿佛是暗中破冬而来。它的色泽如栗玉般可爱,上面未放的花苞圆圆的并不很大。百花已经凋零已久,天气寒冷,大自然闲得无事也不管我们。只有梅花巧借天工之力返回枝头,好像涂抹了一层酥粉一样更加鲜亮洁白,一片盎然春意不禁惹人好奇地观望它美妙的景致。如今美酒不是主人随便爱好独饮,它确实也酿造出了甘甜清洌的琼浆玉液。对着眼前的梅花慢慢饮尽杯中美酒,暂时缓解一下这清冷的饥渴之感。这时想起了苏东坡、黄庭坚二人欣赏梅花的精湛诗眼,他们咏梅的诗词标题一定没有夸大其意。梅花品格孤傲清高,就像世外高人隐居山林一般不愿与人交往,更不愿沦落红尘世间被他人轻慢侮辱。于是我撑起纸帐把自己裹在里面躲避寒冷不愿入睡,坐在铜炉旁取暖,其精神却如古人一样仿效陆机写梅,把清冷淡泊的旧诗歌创作完成。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版