优范网 诗词网 初度同陆中黄登城话怀

初度同陆中黄登城话怀

浮生值秋杪,摇落更无端。 着露花多瘦,吟风叶未安。 谋身尔我拙,行路古今难。 海色城头上,从君一倚栏。

译文

人生就像秋末那样飘浮不定,时光飞逝让万物凋零更让我伤心。晨露中花儿消瘦了很多,在吟唱秋风的吹拂下树叶不能安宁。我谋划着自身的处境实在拙劣,人生之路古今都是难以预料。站在海边凭栏望去,从君(你)身上看到一点希望。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp