优范网 诗词网 仲家浅

仲家浅

凫云吹欲落,峄雨晴不飞。 万柳绿无次,高低隐斜晖。 其上仲子庙,俯瞰渔家矶。 庙前晒破网,墙上堆蓑衣。 即是其子姓,百代犹相依。 惭予负米人,轻自离庭闱。 愿言诉怀抱,不见剑佩归。 天暝水风大,月上人影稀。 安得农丈人,鸡黍慰我饥。

译文

水面上浮着轻盈的云彩,云影像野鸭掠过水面,快要落下又被风吹起。山间细雨初晴,云雾还未消散。万柳在绿色的背景下杂乱,树影交错掩映着夕阳的光辉。山上有一座仲子的庙,俯瞰着渔夫居住的小洲。庙前晒着破损的渔网,墙上挂着蓑衣。即使是渔夫的后代,也依然相依为命。我自愧不如仲由背着米远道而来探望父母那样孝顺,竟然轻易离开了父母的居室。我希望能将我的思念倾诉,却见不到他们佩戴剑饰回来。天色已晚,水上的风很大,月光照在人身上影子稀疏。我怎样才能找到农夫,用鸡黍招待我让我充饥呢?

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版