优范网 诗词网 古北口迤南一带群山秀峙松栝特盛

古北口迤南一带群山秀峙松栝特盛

我行趋而东,朝晖射我西。 群峰侧面出,云气高不低。 其下覆松栝,寒重翠屡迷。 残雪时一片,皎若孤鹤栖。 茅屋四五家,樵汲相提携。 风吹斧声堕,林束炊烟齐。 不谓塞上山,有此物外蹊。 冥冥若相系,迹往神为稽。

译文

我朝东走去,太阳照耀着西面。群山在视野的边缘浮现,高耸入云,高矮不同。山下的松树密集,寒冷的空气中翠色朦胧。偶尔残留的雪飘过,像孤独的鹤栖息在那里。四五户人家住着茅屋,砍柴汲水的情景历历在目。风吹着斧声回荡,林间炊烟升起。没想到在这塞外的山上,还有这样一条隐秘的小路。一切都显得那么神秘,仿佛有迹可循却又难以捉摸。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版