优范网 诗词网 青门观侯生舞双剑赠益都沈八丈歌

青门观侯生舞双剑赠益都沈八丈歌

侯生袖中两秋水,飞出芙蓉乱红紫。虚堂白日走精灵,夹电穿空血人眦。 须臾一掷几千里,碧海无声老蛟死。座中苍髯七十翁,满酌金罍为生起。 自言年少时,头角亦颇奇。弹棋与击剑,游戏无不知。 云门山中有老屋,穆陵关南春草绿。千年猛虎射杀之,徒手向前拔箭镞。 朝驰燕马问卢龙,夜脱吴钩舞鸲鹆。美人如花客如玉,往往哀丝间豪竹。 分金呼管鲍,作赋邀邹枚。肝胆时因酒边露,笑口却向杯中开。 闻道秦皇古碑在,兴酣独上琅琊台。当时搔首隘八极,未肯埋没随蒿莱。 岂知如今意萧瑟,入蜀游秦计转拙。青门瓜落秋风多,白头看剑当悲歌。 途穷景短奈老何,呜呼!途穷景短奈老何。

译文

侯生袖中藏着两柄秋水般的宝剑,突然飞出,犹如朵朵盛开的荷花一样五彩缤纷。在明亮的白光中,似乎有精灵在堂中穿行,那剑光像闪电一样划破长空,让人眼角充血。瞬间之间,宝剑便射出数千里之外,无声地斩断了巨蛟。座中有一位七十岁的老人,胡须乌黑,他斟满美酒为侯生举杯祝贺。

老人自称年轻时,才华出众,技艺超群。他擅长弹棋和击剑,各种游戏无一不精。他在云门山中有座老屋,在穆陵关南,春草碧绿。他射杀了千年的猛虎,徒手上前把箭矢拔出。早晨骑着骏马驰骋在卢龙地区,夜晚卸下武器跳舞鸲鹆之间。他拥有如花般的美人和如玉般的宾客,常常在优美的音乐和豪壮的舞蹈中欢聚。

他慷慨解囊,分金于朋友;他才华横溢,邀请邹枚一同作赋。他的肝胆忠诚,时常在酒桌上展现,笑口也总是在酒杯中开启。听说秦始皇的古碑尚存,他兴之所至,便独自登上琅琊台。当时他意气风发,胸怀八极,不满足于埋没于草丛之中。

然而如今他的情绪却变得凄凉萧瑟,入蜀游秦的计划也变得不顺利。秋风中的青门瓜落,白发苍苍的他看着手中的剑,不禁悲从中来。面对途穷景短,衰老无奈的现实,他只能发出无奈的叹息。哎,途穷景短,奈何老去!

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版