优范网 诗词网 海郎山灵湫神女歌

海郎山灵湫神女歌

海郎山色倚巉岩,山半灵湫映晓岚。公主旧台余翠岫,神女新祠傍绿潭。 神女婵娟艳瑶彩,霏烟曳月迷年载。怨入青蛾忆汉宫,魂依白鹤长辽海。 含睇凝情不可亲,乘风飒飒如有人。虚无琼佩空山雨,杳渺鸾骖绝岛云。 和亲当日悲登陇,遗恨千秋尘澒洞。宝镜何时别紫阍,玉衣无处寻青冢。 松花柽叶小祠荒,穗帐无人春日长。鸦翅发垂宫样髻,虎章腰结羽人妆。 香粉长筵醉芳醑,巫女如花下灵语。踏露时闻石马嘶,腾波自共冰姨舞。 一曲迎神芦管愁,年年赛火海东头。望乡莫更歌《黄鹤》,红粉魂归塞雨秋。

译文

矗立着海郎山的山色,依傍着陡峭的岩石。山腰处,灵泉映照着晨光中的雾霭。昔日的公主登台后留下了苍翠的山峰,新修的神女祠紧邻碧绿的深潭。 神女容颜如玉,如仙彩般艳丽,云雾缭绕时似乎曳月出游已有多年。眉间带怨念想起昔日宫中旧事,如今灵魂似乎依托白鹤长久栖息于辽海。她的神态端庄深情而又遥不可及,随风飘动的姿态就像有人陪伴。空山之中下雨时仿佛看到了虚无飘渺的琼佩,乘鸾远离时如行云杳渺难寻。 当年和亲悲痛的登陇之时,留下的遗憾如同千秋尘埃般弥漫。何时宝镜离开了皇宫的紫阍,玉衣又在哪里寻找青冢?荒凉的祠庙中松花柽叶落满小径,春日里空无一人的穗帐显得漫长。宫中的少女垂发如鸦翅,用羽毛装饰的装扮带着腰间的虎章。长筵之上香粉香气四溢,如花般的巫女说出灵语。踏露而行时常听到石马的嘶鸣,仿佛与冰姨共舞时激起波涛。 芦管吹奏的迎神曲中充满了忧愁,每年赛火时都在海东头举行。思乡之情不要更通过歌唱《黄鹤》来表达,红颜消逝就如同秋雨落在边塞一样令人悲伤。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版