优范网 诗词网 送惟英之淮安

送惟英之淮安

江南木落天欲霜,故人别我之淮乡。 野人一月病在床,不能送子河之傍。 殷勤拂子衣上黄,呼子醉酒三百觞。 岁寒归计不可忘,吴门白发遥相望。

译文

江南树木凋零天欲降霜,老朋友辞别我到淮乡。我一月来因病卧床,不能送你到淮河旁。殷勤地拂去你衣袖上的灰尘,劝你喝尽酒三百觞。严寒季节你要保重身体,吴门白发心盼望你归乡。

赏析

《送惟英之淮安》是一首饱含深情与离愁别绪的送别诗,字里行间透露出诗人对友人深深的不舍与关怀。

开篇“江南木落天欲霜”,以景起兴,描绘了一幅深秋时节的景象:江南的树木落叶纷飞,预示着寒霜即将降临。这萧瑟的秋景不仅点明了时节,更烘托出一种离别的凄清氛围。紧接着,“故人别我之淮乡”,直接点题,友人的离去让这份秋意更添几分凉意。诗人与友人即将分别,前往淮安的旅程即将开启,离愁别绪油然而生。

“野人一月病在床,不能送子河之傍。”诗人自称“野人”,透露出一种谦逊与淡泊,而“一月病在床”则说明了诗人因身体原因无法亲自送友人至河边,这份无奈与遗憾,更显得情真意切。无法亲身相送,但心中的挂念与不舍并未因此减少半分。

“殷勤拂子衣上黄,呼子醉酒三百觞。”尽管身体不便,诗人仍以最诚挚的方式表达对友人的关怀。他亲自为友人拂去衣上的尘土,这细微的动作中蕴含着深深的情谊。而“呼子醉酒三百觞”,则是以酒寄情,希望通过痛饮来表达对友人的不舍与祝福。这里的“三百觞”虽为虚数,却足以表现出诗人的豪情与深情。

“岁寒归计不可忘,吴门白发遥相望。”诗的结尾,诗人对友人提出了殷切的期望与叮嘱。在岁末寒冬之际,不要忘记归家的计划,因为在遥远的吴门,有白发苍苍的亲人(也暗指诗人自己)在遥遥相望,期待着你的归来。这既是对友人归期的期盼,也是对友情与亲情的双重呼唤,情感深沉而真挚。

整首诗以景入情,情景交融,语言质朴而情感丰富。诗人通过细腻的笔触,将离别的哀愁、对友人的关怀以及归家的期盼巧妙融合,营造出一种淡淡的忧伤与温馨并存的氛围。读来令人动容,仿佛能穿越时空,感受到那份跨越千年的深情厚谊。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp