优范网 诗词网 南皋见予甬上耆旧集中所录钱侍御帝里篇而叹赏不置即和其作

南皋见予甬上耆旧集中所录钱侍御帝里篇而叹赏不置即和其作

琅琦江上无寸土,重趼归来泪如雨。 侧身且作芦中行,冥飞频为弋者惊。 头颅出自鲛人室,剩余一丝不我绝。 莫道我身鸿毛轻,雄虹光照枯磷青。 扬雄符命那可读,高庙闻之鬼夜哭。 不见茂陵秋芒芒,夜闻马嘶何处望。 嗟哉我家故栗里,回首徒伤急景驶。 袖中尚有一卷书,我兄幕府之留余。 十年以来长钳口,明夷于股更于肘。 只应投之九天门,天门詄荡白日昏。 与人家国良多事,一梦栩栩远起起。 是谁读之叩钵催,染毫重吹九死灰。 谢翱方凤良俊物,呕出当年朱鸟血。

译文

好的,以下是这段文言文的解释:

我人在逃往江上的路上寸土之地都没有栖身,负重踼艰行归来时已泪如雨下。我侧身在芦丛中行走,但夜晚飞行时常常为猎人的箭矢所惊扰。我的头颅像鲛人泪池里浮出的头颅一样痛楚欲裂,余痛未尽一丝不留绝。别说我身躯轻得像鸿毛一样,我的意志犹如雄虹的光照枯骨一样坚强不屈。我扬雄符命的事迹难道能被世人理解?高庙里的人们听说后恐怕会惊得夜鬼哭嚎。不见那茂陵秋天的景象多么凄凉渺茫,夜里听到马嘶声究竟是从何处传来?啊!我的故乡远在栗里,当我回首时只能感到时光的迅疾流逝令人伤感。我袖中尚有一卷未读的书,这是我兄长幕府中留下的。十年来我被长期钳住不能说话,这就像光明的威力被遮住变得日渐昏沉,然而我依旧怀恋家国。所有这些在我心中犹如一梦,恍恍惚惚又远又近。是谁读了我的书会敲击钵盂催促我赶快完成?用笔墨重新点燃我心中的九死灰烬。谢翱、方凤这些俊杰志士,呕心沥血写出当年朱鸟血般的文字。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版