优范网 诗词网 雨夜怀婉洵婉静两姊

雨夜怀婉洵婉静两姊

狂风飕飗吼如虎,老树纵横倏飞舞。博山香重散氤氲,轻烟漠漠满庭户。 急点跳珠洒画窗,芭蕉渍绿溅笔床。笔床翡翠多零落,疑是幽兰发古香。 采之欲赠湘皋远,焦心一寸愁难展。雨雨风风可奈何,菱华照罢愁蛾敛。 去乡日以遥,离思日以缓。别泪染征衫,痕深不能浣。 江南杨柳绿千条,绾得春愁向空卷。屏山寂寂沈烟篆,庭院深深秋梦断。 试听檐前淅沥声,怕教芳景成秋苑。风卷新凉入绮寮,镫花颤影吐红绡。 年来谙尽怀人味,惟有吟诗慰寂寥。

译文

狂风怒吼像老虎一般,老树纵横空中飞舞。点燃的博山炉的沉香散发出氤氲的香气,轻烟在庭户中弥漫。 珍珠般的雨点急促地洒在画窗上,淋湿了绿芭蕉,溅湿了笔床。笔床翡翠绿色的苔藓凋零,似乎散发出兰花般的幽香。 采下一束想要赠送给远方的湘皋情人,心中的焦灼无法消解。经历风吹雨打能怎么办,菱花的影子映照下,紧皱的眉头舒展开来。 离乡已经时日遥远,思乡之情却日渐强烈。离别的泪水染湿了征衫,泪痕深重无法洗去。 江南杨柳绿意盎然,把春天的愁绪绾卷得高高的。屏风上的山水画寂静无声,庭院深深却已断绝了秋日的梦想。 听着屋檐下淅沥的雨声,担心美好的春天将变成萧瑟的秋景。凉风卷起新凉吹入精美的居室,灯花的影子在红绡般的织物上摇曳。 这些年来深深体会到了怀念亲人的滋味,只有吟诗来安慰自己的孤寂寥落。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版