优范网 诗词网 宁海双松歌

宁海双松歌

昔游慈仁寺,下马寻双松。金元旧物竟何有,毗卢阁圮荒烟空。 五年薄宦来东海,别有双松此间在。不知是宋是金元,约计亦逾三百载。 古貌虬髯剧怪奇,屈蟠偃蹇老龙姿。若教拔地拿云去,定见杈丫鳞鬣撑之。 而只今排立依兰若,黛色参天翠交错。谡谡风涛半夜生,泠泠琴韵诸天落。 为栋为梁匠石来,千秋万岁明堂开。天生大才必大用,才人未必皆尘埃。 平生小隐隐林薮,自顾原非斫轮手。归去清斋摘露葵,著书长伴支离叟。

译文

以前曾游览慈仁寺,下马后寻找两棵双松。金元时期的旧物现在还存在什么,毗卢阁已倒塌,荒烟弥漫空落。我在东海当了五年的低级官吏,偏偏这里就有双松的存在。我不知道它们是宋代的还是金元时期的,大概也有三百多年的历史了。古老的相貌如虬髯般奇异,枝干屈曲盘旋着老龙的姿态。如果这些树能够拔地而起直耸云天,肯定能看到它的枝叶杈丫纵横交错如龙鳞和龙爪般撑举天空。而现今它们排成一排屹立在寺庙之中,绿色遮天蔽日翠色纵横交错。半夜里风声响起,如泠泠的琴韵般奏响诸天。如果作为栋梁之材被匠人运来,一定会在千秋万岁之时作为明堂被打开。天生的大才必然会有大用场,有才的人未必都会沉沦埋没。我平生喜欢隐居在山林薮之中,自己认为原本就不是巧于辞令的人。归去后在清斋中摘取露葵为食,著书立说时便伴随有这位行动迟缓的人陪伴着我了。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版