优范网 诗词网 观磨崖碑作

观磨崖碑作

七十二君辇道荒,云亭踪迹俱微茫。祖龙之碑既无字,金函玉检疑荒唐。 开元天子履全盛,意气直欲无轩皇。东封自古称大典,遂令下诏开明堂。 勒铭大抵示符瑞,挥洒御墨辉天章。高文或出燕许手,长篇大幅何煌煌。 当时海宇本殷富,发扬蹈厉穷铺张。八分淋漓六百字,穹崖屹立三丈强。 芝英鹤头体制别,笔势仿佛酸枣兼中郎。焦山鹤铭鼎铭何足数,庶与朱陵洞天岣嵝铭相方。 惜哉天宝末,诸杨乱其纲。风尘澒洞一朝起,鼙鼓动地来渔阳。 珠沈玉碎铜狄毁,惟有此碑终古垂琳琅。毋乃鬼神自有木甲护,不然安得风饕雨虐依旧光芒长。 流传完本世间少,颇思拓之以硬黄。他时携归向吴会,什袭珍作萧斋藏。 奈何梯青蹑翠必钜费,而我羞涩垂空囊。耸肩仰面百遍读,口角流沫神扬扬。 信知岱宗大观此第一,秦松汉柏皆枯僵。

译文

以下是这段文言文的解释:

七十二君的辇道荒废,古迹中的云亭也变得模糊。秦始皇的碑文上没有字,金函玉检也只是荒诞的猜想。在开元盛世时期,天子意气风发,无人能及。自古东封就是大典,于是决定下诏修建明堂。勒石铭文大都是吉祥的符瑞,天子挥毫如天章降世。文字或许出自名家燕许之手,长篇大论如此辉煌。当时四海丰饶富足,尽情铺张扬厉。碑文八分书淋漓畅快,篇幅高大近三丈。字体有芝英鹤头之别,笔势融合了酸枣和中郎的风范。焦山的鹤铭和鼎铭怎值得与之相比?或许能与朱陵洞天的岣嵝铭相提并论。可惜在天宝末年,杨氏乱国纲纪,一夜之间天下动荡,鼓声震天,兵临渔阳。铜狄被毁,唯有此碑永垂不朽。或许是鬼神在保护着它,不然怎会经受风雨侵蚀依旧光芒四射。如今这样的完本流传稀少,我思用硬黄纸拓写下来。将来带回吴会,珍藏起来。只是拓写需要巨大的费用,而我囊中羞涩。我只能百遍诵读,品味每一个字,口角流沫,神情激昂。我相信这是岱宗的最佳碑文,连秦松汉柏都黯然失色。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版