优范网 诗词网 寄张仲敏

寄张仲敏

子居阖闾城,有屋蔽风雨。心融诗书泽,口断儿女语。 客庖妇供馔,茗灶手自鬻。外屦多弗却,束脯乾可茹。 如何舍之去?昼堕缘栋鼠。朱门盍华簪,青冥无凡羽。 已随凤鸣冈,尚感雁遵渚。于以见贞操,屯贞贵能处。

译文

我住在阖闾城,有房屋挡风遮雨。心受到诗书恩泽的滋润,不愿与儿女说话。妇人为客人做饭,自己亲手做茶卖茶。客人的鞋子送来不愿拒绝,干肉虽少也可享用。怎么能舍下这个地方离去呢?白天有老鼠从栋梁上堕下。富贵人家插上华丽的簪,青天白日下没有凡庸的羽翼。我已随着凤鸣登上山岗,尚感激雁的跟随和保护。从这一点见出守身的情操,贫困中人贵在能安守贞节之处。

赏析

《寄张仲敏》一诗,以细腻的笔触和深邃的情感,勾勒出一幅关于友人张仲敏生活状态与精神风貌的生动画卷。首句“子居阖闾城,有屋蔽风雨”,简洁明了地介绍了张仲敏的居所,虽无华丽装饰,却能遮风挡雨,给人以安稳之感,透露出一种淡泊名利、安于简朴的生活态度。

接下来,“心融诗书泽,口断儿女语”,这两句深刻揭示了张仲敏的内在世界。他沉浸于诗书之中,心灵得以滋养,言谈间远离了世俗的琐碎与儿女情长,展现出一种超脱与高雅。这种对精神世界的追求,使得他的形象更加立体而丰满。

“客庖妇供馔,茗灶手自鬻”,通过描绘日常生活场景,展现了张仲敏虽身处客乡,却也能自得其乐,亲手烹茶,享受生活的闲适与乐趣。这不仅体现了他的生活自理能力,更流露出一种不为外物所累、自在逍遥的生活哲学。

“外屦多弗却,束脯乾可茹”,表明张仲敏待人接物之诚恳,不轻易拒绝来访者,即便是简单的干肉,也能成为待客之物,体现了他的谦逊与质朴。

然而,诗中笔锋一转,“如何舍之去?昼堕缘栋鼠”,以昼伏夜出的缘栋鼠比喻自己即将离开的不舍与困惑,暗示了某种离别或变迁即将到来,为全诗增添了一抹淡淡的哀愁。

“朱门盍华簪,青冥无凡羽”,这里以朱门、华簪象征权贵与名利,而“青冥无凡羽”则暗示张仲敏虽身处尘世,却心怀高远,不为世俗所累,其志趣高洁,非凡俗所能及。

“已随凤鸣冈,尚感雁遵渚”,通过比喻,表达了张仲敏虽已离开,但他的精神与情怀仍如凤凰鸣于高冈,大雁依水而栖,影响并激励着周围的人。

最后,“于以见贞操,屯贞贵能处”,点明了全诗的主旨,即在艰难困苦中坚守节操,才是真正的难能可贵。这不仅是对张仲敏高尚人格的赞美,也是诗人自身价值观的体现,鼓励人们在逆境中保持坚韧与正直。

整首诗情感真挚,语言凝练,通过一系列生动具体的意象,展现了张仲敏的人格魅力与生活哲学,读来令人回味无穷。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版