优范网 诗词网 季秋初七夜登舟留别重闱

季秋初七夜登舟留别重闱

登程更已残,夜寒生凄恻。 微风淡云月,清露孤舟夕。 回看水茫茫,江影千重白。 俯首一沉思,转侧愁更忆。 阿爷白发多,阿母衰颜色。 临别语殷殷,一步屡休歇。 嘱儿勿思亲,亲侧人如积。 阿姊隔无多,阿妹同衾席。 阿兄将至京,有嫂能侍食。 出房语复语,大母重呼入。 秋尽早制衣,寒近催刀尺。 今夕儿自去,儿像留吾侧。 未能同色笑,聊可慰岑寂。 莫为儿女态,早定归宁日。 当此愁思中,转觉欢无极。 人生乐莫乐,何用长叹息。

译文

离别时已经是傍晚时分,夜寒让人心生凄凉。月光下微风轻拂,淡云轻浮,清露伴着我孤独的小舟在夜色中度过。回头看江水茫茫,江面上倒映着层层白光。低头沉思,转身侧望,愁绪更加浓烈。想起年迈的父亲白发苍苍,母亲的面容也已衰老。他们临别时殷殷嘱托,一步三回头。他们嘱咐我不要过分思念他们,亲人身边还有其他亲人。姐姐虽然远隔不远,妹妹与我同睡一张床。哥哥即将到达京城,有嫂子可以照顾我的饮食起居。走出房间后我反复叮嘱自己,祖母还大声呼唤我。秋天早点为我准备寒衣,天气转寒时提醒我要注意加减衣服。今天我要自己离开,留下我的形象在身边。虽然不能常常见面使他们开心笑起来,但可以在寂寞时稍微得到安慰。不要总是表现出儿女情状,早日定下归家的日子。在这充满愁思的时刻,反而觉得快乐无比。人生的快乐没有比团聚更快乐的,何必长吁短叹呢?

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp 網頁版 WhatsApp 網頁版 WhatsApp 網頁版 WhatsApp 網頁版 WhatsApp 網頁版 WhatsApp 網頁版 WhatsApp 網頁版 WhatsApp 網頁版 WhatsApp 網頁版 WhatsApp 網頁版 WhatsApp 網頁版 WhatsApp 網頁版 WhatsApp 網頁版 WhatsApp 網頁版 WhatsApp 網頁版 WhatsApp 網頁版 WhatsApp 網頁版 WhatsApp 網頁版