优范网 诗词网 杨忠悯公空谷流泉琴歌

杨忠悯公空谷流泉琴歌

朱弦乍拂松风鸣,素丝夜泛清商声。枯桐寿世三百载,先生手泽天人惊。 君不见在山泉清出山浊,壮气泠泠满空谷。杂耳淫哇未易除,雅操苍凉一何促。 先生忠谊贯金石,余蕴兼能达音律。精思梦谒虞帝廷,亲受重华五音节。 正乐原宜先正君,庙堂时事方纷纭。青词独煽冰山势,白简能酬玉阙恩。 一疏将军误,再疏丞相怒。枷锁风吹彻骨香,刚肠百炼金难铸。 我观先生论制乐,选竹调丝自镌削。首和葭管次和琴,纬以埙篪合以籥。 此琴疑即手所裁,铭文小篆书雷回。虬枝蟠跗色坚润,绿髹瑶轸生冰埃。 端襟试鼓流泉意,簇吕钟宫皆入细。激越同惊变徵音,绀云紫雪凝天地。 摩挲漆字悄三叹,自古龙门伤直干。至人欲为《猗兰操》,浩气空存《广陵散》。 姓字今如星斗光,伟哉人琴两不亡。袖笼湘水浸寒月,虚籁空山印碧血。

译文

轻轻的弹奏起朱弦,松风弦声响乍鸣。洁白的琴弦泛着清商乐声。琴身是久经年月的枯桐制成,先生的手泽震动人心让人吃足一惊。你在看泉水在山时清澈流出山便浑浊,壮气充盈在空谷中冷冷作响。繁杂的乐声难以除去,只有雅操之声令人神速凄促。 先生忠诚贯如金石,遗留的琴韵仍让人记忆犹新。在梦中亲受虞帝的教诲得到五音的真传。整顿恢复先王的礼乐是君子的职责,但世事纷乱令人烦忧。青词虽能暂时得到权贵的青睐但难以持久,只有刚正不阿的奏疏能得到皇帝的恩宠。 先生的奏疏首次上呈便遭到将军的误解,再次上疏又触怒了丞相。被贬谪虽然遭遇风吹雨打,但先生高洁的品格仍坚如黄金般难以摧毁。我观先生论制乐札,从选竹到调丝都经过精细雕刻。乐器的和奏有如先王的庙堂籥管、琴瑟、埙篪和谐鸣奏。这把琴应该便是先生亲手所制,琴身上铭文用篆书写着雷回。琴身坚固润泽如同蟠曲的虬枝,碧绿的琴漆和玉制的琴轸犹如冰雪般洁净。 我端正地弹奏起流水之意,各种乐器合奏细音皆入。琴声激越如同变徵之音让人惊叹,如紫雪天地凝聚一体。默默摩挲着琴上的漆字感叹再三,自古正直之士往往遭遇不幸。想作《猗兰操》却只能空存《广陵散》。先生的姓名如今如同星斗般熠熠生辉,伟大的人与琴将永存世间。琴袖中浸透着湘水的寒气,仿佛能听闻虚空中山间回响的籁音和碧血般的琴韵。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版