优范网 诗词网 子瞻再和前篇非惟格韵高绝而语意郑重相与甚厚因复用韵答谢之

子瞻再和前篇非惟格韵高绝而语意郑重相与甚厚因复用韵答谢之

忆从南涧北山边,惯见岭云和野烟。 山深路僻空吊影,梦惊松竹风萧然。 杖藜芒屩谢尘境,已甘老去栖林泉。 春篮采术问康伯,夜灶养丹陪稚川。 渔樵每笑坐争席,鸥鹭无机驯我前。 一朝忽作长安梦,此生犹欲更问天。 归来未央拜天子,枯荄敢自期春妍。 造物潜移真幻影,感时未用惊桑田。 醉来却画山中景,水墨想像追当年。 玉堂故人相与厚,意使嫫母齐联娟。 岂知忧患耗心力,读书懒去但欲眠。 屠龙学就本无用,只堪投老依金仙。 更得新诗写珠玉,劝我不作区中缘。 佩服忠言匪论报,短章重次木瓜篇。

译文

回忆以前住在南涧北山边时,常常看到山岭上的云彩和野外飘散的炊烟。深山路少空旷无人影,梦中松树竹林间风吹过的声音格外响。手持拐杖在芒鞋的陪伴下远离尘世喧嚣,我已甘愿老来山林泉边栖息。春天提着篮子去采摘菌类以寻求康乐伯所知之术,夜间用炉灶炼金丹时身旁还带着幼时的天真纯善之相。像渔翁樵夫一样时常谈笑而坐争夺座位,鸥鸟白鹭自然而然在我身边嬉戏驯服。猛然梦回长安惊扰了好梦,此生在京城仍然还想寻访长寿之道。后来返回长安拜见天子未完离去,枯萎的草根岂敢盼望春天而复苏。自然界的事物不断变迁是真实存在的幻影,有感于时间流逝就不要过分惊扰人世沧桑巨变。醉中画图时往往将现实景物描摹得更加逼真,借助水墨等物才能追寻逝去的年华。京中的旧友仍然保持着深厚的情谊,彼此容颜美丽如美玉无瑕。怎料到忧患劳神过度心力交瘁,读书已无心只是懒于睡眠。学习屠龙之术本无用武之地,只能用来倚靠佛门金刚神像。又得到新诗如珠玉般珍贵,劝慰我放下尘世之念去参悟世间禅机佛意。忠言听进去也不能回报他人知遇之恩,只好再次献上这篇短诗以木瓜之名相赠还。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版