优范网 诗词网 丙寅九月二十日同蒋颖叔从长干雨中登高座寺诗

丙寅九月二十日同蒋颖叔从长干雨中登高座寺诗

弭节萧帝寺,驱车成子冈。 莽卉翳涂泥,霖雨沾衣裳。 跻攀逾百寻,险滑步寸量。 生公不可见,雨花空此堂。 当时听说法,神鬼久已藏。 烟云渺无穷,凄风来我旁。 山川万邑屋,所见未毫芒。 驾言吾将归,重劳徒御将。 迟明羲与和,宇宙观暄旸。 安行凌太虚,旷朗观八荒。

译文

减缓马速至萧帝寺庙,驱车登上成子冈。茂密的草遮掩着道路泥泞,连绵的雨水沾湿了衣裳。攀登山峰越过百寻之高,危险陡峭处只能步履维艰。生公的形象已无法看到,雨花却在这座堂中显得空旷。当时听闻佛法时领悟的精义,早已与神鬼同游隐匿无踪。烟雾云烟浩渺无边,凄厉的风声萦绕在我身旁。无论是山川万邑屋舍,还是细微的事物,都无法看见。于是我驾车归去,劳累车夫徒劳奔波。黎明时分阳光和煦,宇宙间一切都沐浴在温暖的阳光下。从容地登上太空凌驾虚空,胸怀宽广观赏四方八荒。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp 網頁版 WhatsApp 網頁版 WhatsApp 網頁版 WhatsApp 網頁版 WhatsApp 網頁版 WhatsApp 網頁版 WhatsApp 網頁版 WhatsApp 網頁版 WhatsApp 網頁版 WhatsApp 網頁版 WhatsApp 網頁版 WhatsApp 網頁版 WhatsApp 網頁版 WhatsApp 網頁版 WhatsApp 網頁版 WhatsApp 網頁版 WhatsApp 網頁版 WhatsApp 網頁版