优范网 诗词网 云巢歌为陈焕文赋

云巢歌为陈焕文赋

我本云间人,夙契云山缘。 闻公巢云处,爱作云巢篇。 公家云巢在何许,会觇秀出云海边。 山头日月白云起,云峰万朵浮青莲。 山人结屋入云去,置身直上云松巅。 云萝千尺覆户外,槛下百道来云泉。 云翁住其下,日与云周旋。 或携云鹤游,或伴云龙眠。 飧云英兮漱云液,被云衣兮驾云軿。 有时看云发高咏,落笔往往凌云烟。 浮云世事岂能绊,萧散自是云中仙。 我欲乘云走相觅,云路峻绝难夤缘。 尔来山人弃云出,我今亦是青云客。 云骑桥南古汴津,一笑相逢云水白。 问公别云今几年,侧身东望云茫然。 又挂云帆拂沧海,归去自种云中田。

译文

我是云间人,很早与云山有缘分。听说您在云山之中居住,喜爱作以云巢为题的诗。您居住的云巢在何处?我定要看那秀丽之景出现在云海边。山头日月轮回时白云升起,万座云峰如同漂浮的莲花。山民结屋藏于云中,置身就在云松顶端。千尺的云萝覆盖着屋外,栏杆下数百条云泉流水潺潺。云翁住在它的下面,每天与白云周旋。有时带着云鹤游玩,或伴随云龙睡眠。吃着云的精华,用云汁漱口,披着如云衣裳驾驭云朵如车。有时候看云兴起高声吟唱,落笔之诗往往超越凌云烟。浮云的世事怎么能够羁绊他?飘然自在,他本身就是云中仙。我想乘云去找他,但云路峻绝难以攀缘。这时山民离开云山出世,我也成为青云客。想像之中仿佛看到驾驭祥云的仙人过桥南的古汴津,一笑之中相逢时只有云和水色清白可见。问您离别云山多少年?侧身东望时云山茫然不见。您又挂起云帆直拂沧海而去,归隐山林去种云中田。

友情链接: WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp网页版 WhatsApp網頁版 WhatsApp網頁版 WhatsApp網頁版 WhatsApp網頁版 WhatsApp網頁版 WWhatsApp網頁版 WhatsApp WhatsApp WhatsApp