优范网 诗词网 隐吏亭杂诗

隐吏亭杂诗

卷幔青山入,抛书白日长。 苔茵承屐稳,竹粉惹衣香。 病喜谙禽戏,贫嗔减鹤粮。 自堪称隐吏,不用问行藏。

译文

青色的山峰从掀开的帘帷映入室内,丢开了书本傍晚的时光格外漫长。潮湿生苔,能保持乌木屐平稳前行;竹林中粉尘纷纷沾惹到身上衣裳,满身清香。生病时喜爱与禽鸟嬉戏玩乐,为贫穷而恼怒只好减少鹤食供给。自称是遁迹山林隐居的吏,不必再探询行踪了。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp