优范网 诗词网 摘橘馈雪湖

摘橘馈雪湖

冯公独乐园,木奴动千百。 苍翠郁成溪,频年自封植。 秋实何累累,清芬酿琼液。 霜风旋披拂,弹转黄金色。 昨朝惊一空,颇怪穿窬客。 仁者物与同,亡弓楚人得。 高堂具甘旨,此物良足惜。 我亦爱园居,窈窕清溪侧。 牛屯望雪湖,烟霞两山隔。 陆吉与黄甘,馨香通咫尺。 爱护勤儿童,秋来幸全璧。 慢藏戒在兹,蚤向霜前摘。 承欢已不逮,抱恨徒朝夕。 锡类念封人,堕地怀陆绩。 倾筐一分遗,聊用寄吾臆。

译文

冯公独乐园的名声远播,园中种植了很多的果树。郁郁苍苍的树,连成了一片绿荫浓郁的溪边。经过长年不断的栽培种植,到了秋天,果实结得特别多,清芬扑鼻的香气仿佛酿成了美酒琼浆一样让人沉醉。冬天的北风卷起漫天飞霜时,果子又被风吹得坠落到地上时发出了碰碰的弹响声,转动着黄金般的色泽。看到昨天园中的果树果子被人偷窃一空的情况时,内心十分吃惊并责怪起偷窃的人来了。仁慈的人总是将好东西与别人共享,就像楚国丢失的弓最终又被楚人捡到一样。家中长辈准备了丰盛的饭菜,这些水果确实值得珍惜。我也喜爱这样的园居生活啊,就坐落在溪流蜿蜒的窈窕深沟的旁边。园中还能望见隔着一道山岗烟霞的雪湖美景。陆氏的橘子和黄柑也都清香四溢沁人心脾。照料看护好园中的果树和儿童一样都需要精心爱护,到了秋天还好果子都成熟了。收藏果实的时候也要慢慢收藏,摘取的时候要在霜降之前就摘取完。现在我已经不能时时侍奉长辈让他们欢心了,只能时时心存遗憾罢了。我是记住了从前翟公的教导常常保持着行善的美德:只有美好品格高尚的人才能够获得好东西馈赠馈赠的人好像不忘珠人陆绩遗留下自己不爱吃的梨肉,遗留馈赠些橘子一类的美食,现在我聊且用它来寄托我的感情吧!

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版