优范网 诗词网 为徐希孟题溪山风雨图

为徐希孟题溪山风雨图

湿云压岭天宇低,阴风号木山兽啼。石林苍莽昼如夜,咫尺不辨东与西。 倏焉山雨随风至,万壑千岩驰铁骑。老虬恣鬼驱群霾,起蛰灵湫忘归去。 野翁张盖如匆迫,薄暮家中应有客。不惮前村沽酒还,留客从容永今夕。 忆昔年时来诸君,入门西崦已浮云。闲庭落叶起萧索,空山暮雨来纷纷。 此时欲去无驺仆,下榻感君延我宿。坐久听残远寺钟,谈深剪尽西窗烛。 今朝偶得到林泉,漫将图画继当年。乞身何日蒙恩泽,归向家山听雨眠

译文

乌云低垂,湿气笼罩山峰,天空显得很低;阴风吹刮着树木,山中的野兽发出叫声。石林在苍茫中显得幽暗,白天如同夜晚,难以辨认东西方向。 忽然之间山雨随着风来到,像铁骑在万壑千岩间疾驰。仿佛有老龙和鬼怪驱赶着众多雾霾,从沉睡中惊醒的蛰虫灵泉无法回去。 老翁匆忙张盖避雨,天快黑时家中应来客人。不怕前方的村庄买酒返回晚了,留下来客人从容地度过今夜。 回忆当年我们几位朋友来此相聚,走进西边山坳时云雾缭绕。庭院里落叶飘飘,让人感到萧瑟凄凉;傍晚时山中下起绵绵细雨。 此时想走却没有车夫仆人相随,感谢主人邀请我在此住宿。坐了很久听残了远处寺庙的钟声,深入交谈剪灭了西窗的烛火。 今天偶然来到山林泉边,随意绘画来继承当年的情景。乞求哪天能得到恩泽,回到家乡的山中听雨入睡。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp