优范网 诗词网 洞庭遇雨

洞庭遇雨

孤舟行何迟,岁晚洞庭雨。 跳波乱明珠,随风扬细缕。 云雾失君山,波浪连吴楚。 莫唱斑竹枝,别思满南浦。

译文

孤独的舟儿为何行得如此迟缓,岁末洞庭的雨连绵不绝。跳起的波浪如同散乱的明珠,又似随风飘荡的纤细的丝线。原本君山屹立在湖面云雾缭绕之中,此时却失去了它的踪迹,湖面上的波浪延伸至吴楚两地。此时不要唱那令人悲伤的《斑竹枝》,离别的情绪在浩渺的洞庭湖面漫溢。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版