优范网 诗词网 寄诃林止言上人

寄诃林止言上人

倦客萍踪峡水分,青枫亭畔怅离群。 西江落叶同明月,南亩人归隔暮云。 门掩深秋虞苑冷,阁临遥汉越台曛。 相思独把东篱菊,上界钟声迥未闻。

译文

游子像浮萍一样飘泊在外,面对着山高峡远而感到凄迷惆怅,停泊在青枫亭畔黯然神伤,恋恋不舍的告别了同类伙伴。像一叶扁舟在落日的余晖中独自漂泊在西江上,面对着遥遥相望的暮云和行人的归迹徒然自伤,孑然一身无法回家团聚。当掩上院门远离故乡已经历深秋时光,阁舍临近高耸入云的越王台,映入眼帘的是一片朦胧的景色。在东篱下独自愁思聚合了篱菊的象征。而上界的钟声那么悠扬始终未曾听到。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版