优范网 诗词网 舟泊平步寻孙典籍蕡读书堂

舟泊平步寻孙典籍蕡读书堂

荒村寒木掩荆扉,人指词臣旧钓矶。 再召长沙恩未薄,一辞彭泽愿终违。 年深颓壁棠梨长,日落空田鸟雀饥。 何处羊裘江畔客,清时犹食越山薇。

译文

荒凉的村庄,寒冷的树木掩映着简陋的门扉,人们指着词臣往日垂钓的地方。再度被召到长沙的恩情不算微薄,辞别彭泽县的心愿终究未能实现。年代久远颓败的墙壁边长起野生的棠梨,日落时分空旷的田间饥饿的鸟雀盘绕纷飞。在江边身着羊裘的客人是谁?在这清明的时代还采食着越山的野菜。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版