优范网 诗词网 王孟端画为吴世馨作

王孟端画为吴世馨作

西风萧萧芦叶黄,烟波万顷莼鲈乡。 延陵季子几年别,梦中归鬓点吴霜。 凤凰池上青云客,每写沧洲只盈尺。 长空一色枫叶丹,老雁群翔秋月白。 城东官舍少人过,枕前昨夜秋意多。 篝灯起坐不能寐,手拂苍苔牵女萝。 黄金筑台天际起,遥望江南数千里。 归心便欲付微茫,并刀休剪吴淞水。

译文

西风吹拂,芦叶萧萧作响呈现黄色,烟波浩渺,这里是莼鲈生长的地方。我远离延陵季子已经多年,梦中重回故里,鬓发已沾满吴地白霜。在凤凰池上遇到过青云般尊贵的客人,虽然写下文书篇幅并不大,只是盈尺而已。长空下,枫叶呈丹红色泽,老雁群在秋月下飞翔,景色清新明朗。城东的官舍少有行人过往,昨晚的秋意萦绕枕畔无法安睡。灯下起身无法入睡,手抚青苔并牵引女萝。想象黄金筑起的台榭矗立在天际,遥望着江南几千里的风光。心中的归思如渺茫的水雾一样绵绵不绝,锐利的剪刀也剪不断这缕缕情丝,就像吴淞江的水一样连绵不绝。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp