优范网 诗词网 送程孟阳楚游

送程孟阳楚游

自君有楚役,离念日以旋。 今兹遂行迈,那免相迍邅。 接欢已成暂,后会方欲悭。 前夕把君诗,不觉为泫然。 平生相从乐,转为忧所缘。 子性快游览,杖屦本翩翩。 楚中况名胜,山水天下传。 此中亦聊尔,于子良亦便。 风景岁欲暮,放舟枫叶寒。 远寒晕晴颊,微霜点秋颠。 神闲妙磅礴,笔墨烟霞鲜。 胸中芥蒂心,荡尽为长川。 蹇予久落落,触途多拘牵。 终年缩身首,有似蚕营绵。 天地亦大矣,蹙蹙步武间。 人生欲何为,宁不亦可怜。 何当长相从,披云老溪岩。 愿子无他赠,愿子安食眠。 世路今方难,古心空自鞭。

译文

自从君王去楚国征战,离愁别绪在我心里渐渐升起。这次终于踏上了征程,恐怕难以避免遇到坎坷。曾经的快乐相聚已变得短暂,未来的相会更是难上加难。想起你的诗,不由得泪落泫然。平生相随的快乐时光,如今却成为我忧愁的根源。你生性喜欢游历,拄杖行走本是轻快如飞。楚中的名胜古迹众多,山水风景闻名天下。在你眼中那里亦或平平常常,对我而言实在是一个好去处。远方的秋色里天气转寒,乘船沿枫叶枫岸前进。轻寒如同远处的霞晕洒在脸颊,淡淡的霜点在秋日毛发之间闪耀。心境平和之下见识广大胸怀博大,笔墨描摹下的烟霞更为鲜艳。心中的烦恼和忧愁一扫而空,化为宽广的江河长川。我长期漂泊在外,四处漂泊中常常遇到羁绊和束缚。终年小心翼翼,如同蚕在营茧一样束缚自己。天地虽然广大无边,却仍然感觉步履维艰行动艰难。人生在世究竟何为追求,这岂不是可悲可怜之处?何日能与你长相厮守,一起披云寻道于溪谷岩壁之间?愿你没有其他赠言相送,只愿你能安然饮食睡眠。如今世道艰难艰险重重,古人忠贞之心却仍然鞭策自己前行。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp