优范网 诗词网 戏赠李之文

戏赠李之文

东城有李生,北城有李生。东城太长北太短,两人好古俱天成。 东城磊落发半白,北城好酒兼好色。按歌往往低彩云,对酒时时欹白帻。 青楼冥冥高入天,下临大道横紫烟。楼前尽是会稽竹,扫日含风若寒玉。 盛夏五月天毒淫,云疏雪壁常阴阴。江中涛声日在耳,白莲紫榴开复深。 此时君正眠石床,层冰峨峨倾酒浆。脱巾大叫发至地,纵有狗窦谁敢望。 生也有舅列宿郎,好道今已归昙阳。口吟大洞已万过,犹在桃花县中坐。 昔时意气何壮哉,唾骂韩柳如驽才。忽思枯槁望八极,拂衣欲上中天台。 人生百年会有死,白日虞渊等闲事。绿箸自是天生成,世上行人若流水。 不如乃甥情太真,白眼不愿为仙人。遥望蓬莱那能去,但饮美酒骄青春。

译文

在东城有一个李书生,在北城也有一个李书生。东城的李书生身材高大,北城的李书生身材短小,两人都好古乐道,天性自然。 东城的李书生胸怀磊落,头发半白,北城的李书生则好酒又好色。他们按着歌声,常常低唱于五彩云朵之间,对酒当歌时常常歪戴着白色头巾。 青楼高耸入云端,下临大道,烟雾横生。楼前种满了会稽的竹子,风吹过,寒玉般的竹叶扫日含风。盛夏五月,天气酷热难耐,但云层稀疏如雪壁般阴阴。江中的涛声日夜不息,白莲和紫榴花不断开放又凋谢。 此时你正躺在石床上,酒如冰瀑倾泻而下。你脱下头巾,大声呼喊,头发垂到地面,即使身处低微如狗洞之处,又有谁敢仰望你? 你有个舅舅名叫宿郎,也爱好道术,如今已跟随昙阳而去。你口中吟诵大洞经已逾万次,仍坐在桃花县中。昔日的意气何其雄壮,将韩愈、柳宗元视为平庸之才而唾弃。但突然间你思及枯槁的人生和广阔的宇宙,便拂衣欲上中天台去寻求真理。 人生百年终有死,如同白日沉落西渊是平常之事。绿色的筷子自然生成,世上的人们像流水般来去。但你的情感太过真挚,宁愿做真实的人而不愿眼高于顶做仙人。你遥望蓬莱仙境,但那怎么能去呢?不如只饮美酒,骄傲地度过青春岁月。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp