优范网 诗词网 答胡光大

答胡光大

去年雪中寄我辞,一读一回心转悲。 结交谁似金兰契,举世纷纷桃李姿。 我观百岁须臾尔,人在乾坤犹酿器。 清醲糟粕总成空,四海滔滔岂知醉。 我似浮云与世乖,醉醒自是难相谐。 天地悠悠尚应尽,百年草草为形骸。 吟诗作赋愁肝肾,绝颖屠羊争笔阵。 劳筋苦骨竟何为,一榻清风万年尽。 襄阳太守何其愚,沉碑水底夸龙鱼。 至今人笑陵谷改,亡吴帝晋今何如。 我有穷愁何日宽,醯鸡起灭闲独看。 痴儿细子能萋斐,毁誉荣辱吾何干。 今年春到花应早,预拟南园踏芳草。 细看春色天上来,万树芳花照晴昊。 庄生久矣喜逍遥,陶令何曾恨枯槁。 啜醨不醉也徒然,一笑千金永相保。

译文

以下是这段文言文的现代汉语翻译:

去年大雪天寄给我一篇辞赋,每读一遍都使我心悲切。结交朋友如同契合的金兰,世界纷扰繁杂的人只是桃花盛开的姿态。我看到人生百年短暂无常,人们在天地之间像酒糟酒曲般瓢虫饮啄,时光如逝。无论是清澈的美酒还是浊酒,终究会化为虚空,世上的滔滔大势我怎会知道醉的尽头在哪里? 我如浮云与世隔绝,醉与醒之间难以协调。天地悠悠未尽,人生百年如过客。写诗作文耗费心血,争锋笔阵如屠宰羊羔般毫不留情。筋骨劳累,辛苦到底是为了什么?只求在一榻清风中得以安息万年。襄阳太守真是愚蠢可笑,竟将碑沉于水底试图使龙鱼感叹。如今人们笑看世事变迁陵谷更改,吴王亡晋帝兴盛又如何呢?我的愁绪无法宽解,独自闲看醋瓮中生出的蠓虫起灭。那些痴儿愚子能胡言乱道,但我岂会在意毁誉荣辱之事?今年春天花开应该早到,我预先计划去南园踏芳草。细赏春色自天空降临人间,万树繁花照亮晴朗的天空。庄周早已喜爱逍遥自在,陶渊明又何尝厌恶枯萎凋零。饮酒不醉也徒劳无功,愿以一笑倾心保持永保美好情感的状态。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版