优范网 诗词网 登嘉禧寺

登嘉禧寺

高楼切天浮,古木森在下。 峰峰开金碧,四十二兰若。 芳林拥桃李,怪石帖松槚。 人语旷不喧,啼鸟无冬夏。 对此怀岩耕,局促何为者。

译文

高高的楼房直耸云天而浮动,古老的大树长满了整片山洼。山川青翠相杂叠交一派金黄碧绿景色。美不可言的四十二个寺庙各自罗列着精美石刻佛身座雕像。春日的林里郁郁葱葱散发出桃花芳香和清香幽雅的李子气息,古树淡寂浓绿有节奏地舒展向上蓬勃而让人意生悲然的感觉,各色怪状的奇岩大石使人宛如背靠披着的云峦岩谷那般新幽之气欲散发无限春风心机的胆促趣味景观就洋溢着回神入骨一游难忘的风韵了。在这宁静的地方居住的人们,心绪安宁,很少大声喧哗,只有鸟儿啼鸣的声音在四季不断响动不停,有那种赏心悦目的山岗环境就不想去争夺追逐那些官场得失功名利禄了。

友情链接: WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp网页版 WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp WhatsApp